Geëngageerde journalisten

Voor Koos Koster was de journalistiek geen werk, maar een manier van leven (bron foto – Wikipedia)

Geëngageerd – dat lijkt een vervlogen begrip uit de jaren zestig en zeventig van de 20e eeuw. Er zijn ook nu bevlogen journalisten, zoals de Nederlander Matthijs van Nieuwkerk, de Duitse Maybritt Illner en de Amerikaanse Oprah Winfrey. Ze bouwen voort op het werk van de 20e eeuwse grondleggers.

Leeuwarden

Een van de bekendste Friese bevlogen schrijvers was Fenno Schoustra (1924-2012). Hij was de grote man van het weekblad ‘t Kleine Krantsje (1964-1997). Niet het nieuws stond centraal, maar de nostalgie over Leeuwarden van vroeger. Schoustra werkte lange tijd voor het socialistische dagblad Het Vrije Volk. Een mogelijke overstap naar Rotterdam was de Leeuwarder journalist in 1963 een brug te ver. Met liefde van en kennis over Friesland en de Friese hoofdstad schreef hij elke week zijn eenmanskrant vol.

Fenno Schoustra bij zijn archief (bron foto – Wikipedia)

Bevrijdingstheologie

Koos Koster (1936-1982) was schijnbaar Schoustra’s tegenpool. De domineeszoon uit Sint Annaparochie wilde predikant worden, werkte in Oost-Duitsland, maar de journalistiek trok meer. Hij ging naar Latijns-Amerika, schreef over bevrijdingstheologie en raakte in El Salvador betrokken bij het verzet tegen de dictatuur. In 1982 werden hij en drie collega’s vermoord. De viervoudige aanslag, destijds wereldnieuws, is nog steeds een unicum. De daders zijn nooit aangehouden of berecht. Vrijwel zeker waren het Salvadoraanse paramilitairen, die niet wilden dat Koster schreef over vuile zaken in hun land.

Radiopraatjes

Ook Georgi Markov (1929-1978) is bijna vergeten. De Bulgaarse journalist en toneelschrijver was in de jaren zestig een gevierde schrijver in communistisch Bulgarije. In 1969 viel hij in ongenade en vluchtte naar Engeland, Als journalist voor de BBC onthulde hij in radiopraatjes de geheimen van de machthebbers in Sofia. Dat beviel dictator Zjivkov niet. In samenwerking met de Sovjetrussische KGB werd de schrijver op 7 september 1978 in Londen vermoord. Het moordwapen was uniek – een vergiftigde paraplu.

Georgi Markov was met zijn gezin gelukkig in Engeland (bron foto – Wikipedia)

Macht

Koster en Markov lieten het leven, omdat ze een gevaar waren voor de machthebbers. Hun protesten waren logisch en terecht, en pasten in een tijd van politiek engagement, Maar de machthebbers lieten niet met zich spotten. Schoustra werd oud, hij schreef zelden over politiek. De Leeuwarder journalist had evenveel passie als zijn vermoorde collega’s.

Televisie

Van Nieuwkerk, Illner en Winfrey doen hun werk voor de televisie, hun voorgangers schreven. Ook dat tekent de 21e eeuw. Los van het medium blijft engagement nodig. Als journalisten niet betrokken zijn bij hun thema’s, wordt het een dode boel.

Tot slot – wat zou Levski er van hebben gevonden?

Hij zou de passie, waarmee de journalisten hun werk deden, hebben toegejuicht . Net als Markov en Koster betaalde ook Levski met zijn leven. De revolutionair werd opgehangen. Geen van allen zou het anders hebben gedaan. De politiek-correcte koers van tegenwoordig was niet hun stijl.  Ga er voor – en voor de volle 1000 procent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *