De passies van boekhandelaar Frederik Muller

Frederik Muller bedreef het boekenvak met liefde en passie (bron foto – coverfoto)

Boekhandelaars hebben het tegenwoordig moeilijk. Hoe was dat in vorige eeuwen? De biografie over Frederik Muller (1817-1881), die eind 2016 verscheen, geeft verhelderende antwoorden

Leidend

Muller was toonaangevend in het boekenvak in Amsterdam. Tussen de stapels levensbeschrijvingen van bekende, hedendaagse personen valt hij minder op. Dat is onterecht, met zijn staat van dienst. Uitgeverij Walburg Pers heeft er goed aan gedaan deze biografie op de markt te brengen.

Paplepel

Hij kreeg de liefde voor boeken met de paplepel ingegoten door vader Samuel en oom Johannes. Biograaf Chris Schriks verwoordt het treffend als hij stelt dat Muller iemand was geweest die met Zwitserse precisie, Duitse grondigheid en Hollandse koopmangeest het boekenvak heeft gedomineerd.

De Frederik Muller Academie was toonaangevend, naar het voorbeeld van de naamgever (bron foto – Wikipedia)

Medewerkers

In Muller’s kracht lag misschien ook zijn zwakte, als je het zo wilt noemen. Hij duldde weinig anderen een plek in de branche, het was in zijn visie een oligarchie. Hij had een talent voor het aantrekken van goede medewerkers, zoals Martinus Nijhoff en P.A. Tiele.

Renaissance

Waar tegenwoordig soms de nadruk gelegd wordt op specialisatie leek Muller qua werkzaamheden meer op het Renaissance-ideaal van de homo universalis. Hij was onder andere verzamelaar, bibliograaf, antiquair, uitgever en veilinghouder. Tegenwoordig wordt dat werk vergemakkelijkt door digitale technieken. Des te knapper is het als je beseft dat Muller zijn werk deed in de tijd van papieren brieven. De typemachine was nog maar net in opkomst.

Muller had veel buitenlandse contacten, onder meer in de Verenigde Staten (bron foto – auteur)

Opleiding

Het is logisch dat de Amsterdamse opleiding voor boekhandel en uitgeverij in 1964 naar Frederik Muller werd genoemd. Rond 1994 veranderde dat, nu heet het instituut MIM (Media, Informatie en Communicatie). De nieuwe naam weerspiegelt de tijdgeest, en dat is logisch, maar het doet geen recht aan Muller’s brede visie op het boekenvak.

Opnieuw

Sinds 1998 is er weer een Frederik Muller die in (zeldzame) boeken handelt –www.frederikmuller-rarebooks.com. Het is mooi en goed dat er in het digitale tijdperk nog mensen zijn die met liefde voor en kennis van zaken in oude boeken handelen.

Vassil Levski (bron foto – auteur)

Tot slot – wat zou Levski er van hebben gevonden?

Levski zou Muller’s werk hebben bewonderd, vooral diens tomeloze inzet en energie voor zijn vak. De Apostel van de Bulgaarse vrijheid heeft altijd zorgvuldig zijn documentatie bijgehouden. Het boek Vrije, democratische republiek (1869) is de weergave van zijn politieke filosofie. Daarin schrijft Levski hoe zijn vaderland er na de Turkse tijd uit moest zien. De leden van zijn revolutionaire comité’s waren lokale bibliotheekbestuurders.

Muller zou graag hebben gehandeld in de boeken over Levski. In 1880 verscheen de eerste biografie, van Zahari Stojanov Sindsdien is er een schier onafzienlijke rij boeken over de revolutionair verschenen, en dat gaat onverminderd voort. Het overgrote deel is in het Bulgaars, er zijn enkele Engelse en Duitse publicaties. De bekendste is de biografie uit 1967 van de Engelse Mercia McDermott. Die is in het Bulgaars vertaald.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *